تاریخچه روز درخت کاری در ایران
در تقویم ایران، 15 اسفند به نام روز درختکاری نامگذاری شده است. در این روز مسئولان مملکتی و بسیاری از مردم به صورت نمادین و همچنین با هدف گسترش جنگل و فضای سبز، در مناطق مختلف کشوردرخت می کارند.
درخت کاری و ایجاد فضای سبز در ایران سنتی دیرین محسوب میشود و از دوران باستان رواج داشته است. آن طور که از نوشته های مورخان یونانی به دست میآید، در حدود 3000 سال قبل، اطراف خانه بسیاری از ایرانیان را باغ احاطه کرده بود و واژه پردیس به همان باغ های پیرامون خانهها گفته می شد. این شیوه برای سایر ملل نیز الگو شد و این واژه ایرانی به دوردستها رفت.
در دوره هخامنشیان و بعد از آن، در سرتاسر ایران، تعداد بسیاری باغ بزرگ و باشکوه وجود داشته است. شیوه باغ سازی ایرانیان، در کشورهای دیگر نیز اجرا شد و واژه پردیس به صورت Paradeisos به زبان یونانی و به صورت Paradis به فرانسوی و به صورت Paradise به انگلیسی وارد شد. به این فضای سرسبز، باغ نیز گفته میشود.
در کل، ایرانیان سرسبزی و گل را در مرگ و زندگی خود محترم می داشتند.
تعیین روز درختکاری در جهان
مشخص کردن یک روز در هر کشور برای درختکاری، محصول گسترش وسایل ارتباطی همچون روزنامه و تلگراف و یکسان سازیهای اداری است و پیش از آن به دلیل بعد مسافت و ناممکن بودن هماهنگ شدن تمام کشور برای مراسمی خاص، وجود نداشت. عامل دیگر، تفاوت اقلیم است که باعث میشد رسوم هر منطقهای تابع آب و هوای همان محل و مستقل از مناطق دیگر باشد.
اکنون در ایالات متحده آمریکا، روز درخت کاری اغلب در آخرین جمعه ماه آوریل یعنی اوایل اردیبهشت و در ایالت نبراسکا در 22 آوریل که روز تولد مورتون است، برگزار میشود. بسیاری از کشورهای دیگر نیز دارای روز درختکاری، اغلب در روزهای دیگر و با نامهایی گوناگون هستند
تعیین روز درختکاری در ایران
تعیین یک روز خاص برای درختکاری در ایران به سه دوره تاریخی تقسیم میشود:
دوره اول از 1314 تا 1319: روز درختکاری 24 اسفند و مقارن با سالروز تولد رضاشاه پهلوی بود.
دوره دوم از 1337 تا 1345: روز درختکاری اول آذر بود.
دوره سوم از 1346 تا کنون: روز درختکاری 15 اسفند است.